ما نه آنیم که در بازی تکراری این چرخ و فلک، هر که از دیده مان رفت ز خاطر ببریم.

یا که چون فصل خزان آمد و گل رفت به خواب، دل به عشق دگری داده ز آنجا برویم.

وسعت دیده ما خاک قدمهای تو بود، خاک زیر قدمت را به دو دنیا بخریم