تو رویای بی انتهای وجودم هستی،
آنجا در لابه‌لای لا مکان‌ها هنوز هستی
و روزی از کلمه به کلمه‌ی نوشته‌های مستم چکه میکنی
بر روی تمام گل‌واژه‌های شعرهای کبود
و تو آن نوری که بر سایه‌ی بی‌رحم و گسترده جانم نفوذ میکنی...

👤مهشید تمسکی